|
||||||
|
|
FORUM NEWSPAPER, LLC |
|
PKK ile mücadele
Bundan dolayı ortak düşman PKK’ya karşı bir “kapsamlı çözüm”
üzerinde duruldu. Askeri, diplomatik, siyasi, mali, ekonomik ve
sosyal tedbirlerin bir bütün olarak devreye sokulmasında mutabık
kalındı. Güneydoğu’daki ekonomik, kültürel ve sosyal reformların
önemi ile demokratikleşme adımlarının faydaları üzerinde duruldu.
ABD’de filler ve eşeklerin büyük kapışması ABD’de başkanlık adaylarının seçim heyecanı bütün hızıyla sürüyor. Irak çıkmazı, Afganistan’daki durum, petrol fiyatlarındaki artışlar, bu yarışın en sıcak gündemini oluşturuyor.. Irak’tan asker çekilmesine başlanmasını isteyen Amerikalılar’ı, enflasyon ve geçim zorlukları da vurmuş durumda. Borsa’daki büyük düşüşler ve kayıplar, ekonomik durgunluk geniş kitleleri daha da umutsuzluğa sevkediyor. İflasların arttığı, milyonlarca insanın evlerini kaybettiği, sağlık sigorta primleri ile kredi borçlarını dahi ödeyemez hale düştüğü bir ortamda seçime gidiyor Amerika.. Kasım ayında yapılacak seçimlerin heyecanı böylesine dağınık ve zorlu bir ortamda devam ediyor. Öte yandan 5 eyaletteki kasırga felaketi, 50’den fazla ölü ve büyük hasara yolaçmış durumda. Süper salı ve ön seçim süreci ABD’de iki partili bir sistem var. Başkan Bush’un partisi Cumhuriyetçiler’in amblemi “fil”! Demokrat Parti ise kendine “eşek” amblemini uygun görmüş. Kasım ayındaki büyük kapışma için her partinin başkan adaylarının belirlenme sürecinde geçtiğimiz Salı günü büyük bir mücadele vardı. Süper Salı diye adlandırılan bu günde 50 eyaletten 24’ünde ön seçim yapıldı. Partilerin başkan adaylarının belirlendiği ön seçim süreci karmaşık bir sistem. Eyaletlerdeki bu ön seçimde, her adayın delegeleri seçiliyor. Başkan adayı olabilmek için, toplam delege sayısının yarısından 1 fazlasını almak gerekiyor. Demokrat adayların en az 2025, Cumhuriyetçiler’in ise en az 1191 delege kazanmaları şart. Bu sayılarda veya üzerinde delege kazanan aday, partinin başkan adayı oluyor. Delege sayısının belirlenmesi de farklı. Bazı eyaletlerde ön seçimde en fazla oy alan aday, partinin bütün delegelerini kazanırken, bazılarında delegeler adayların aldığığı oy oranında paylaştırılıyor. Obama ve Clinton başa baş gidiyor Demokrat Parti’de zenci aday Obama ile eski başkan Clinton’ın karısı Hillary başa baş bir mücadele içindeler. Şu anda Obama, Clinton’a nazaran delege sayısında 804’e 800 önde görünse de önemli değil. Kalan 26 eyaletteki seçimlerde kıran kırana bir çekişmenin süreceği ortada. Cumhuriyetçiler’de ise durum daha belirgin hale geldi. Her ne kadar radikal evangelist Mike Huckabee süer Salı’da bazı güney eyaletlerde ön seçimi almış olsa da senator McCain açık ara önde. Diğer aday Mitt Romney de McCain’in çok gerisinde. Bu iki aday yarışa sonuna kadar devam kararı almış olsalar da McCain’le aralarındaki büyük farkı kapatmaları zor görünüyor. Cumhuriyetçiler’in başkan adayının senatör McCain olacağı hemen hemen kesin gibi.. Öte yandan ABD’deki filler ve eşeklerin bu büyük kapışmasında en önemli belirleyici unsurlardan birisi de dini etkiler. Laik Amerika’nın başkanlık seçimlerinde kilisenin ve dini grupların çok aktif olması enteresan bir durum. Zaten Fillerin yani Cumhuriyetçiler’in 2 adayı hem Romney, hem de Huckabee aşırı dinci. Adaylar ön seçimde daha fazla dinci olduklarını göstermede birbiriyle yarış içindeler. Öte yandan McCain’in liberal muhafazakar olmasını her vesile ile dile getirip hristiyan seçmene selam çakıyorlar. Demokratlar’da da durum farklı değil. Clinton taraftarları, “Obama’nın babası müslüman, kendisi de gizli müslüman” propagandasını yapıyorlar. Obama kendisinin ne kadar hristiyan olduğunu anlatmak için çırpınıp duruyor. Asıl kapışma ‘Eylül’den sonra Filler ve eşeklerin mücadelesi ve asıl kapışması, Eylül’den sonra başlayacak. Her partinin başkan adayları kesinleştikten ve başkan yardımcılarının isimleri belli olduktan sonra, kıran kırana bir mücadele start alacak. Şu andaki önseçim kapışması bu büyük mücadelenin birinci adımı. Her ne kadar canlı ve çok çekişmeli bir ön seçim süreci olsa da, ne Obama ve Clinton; ne de McCain, partilerinin tam benimsedikleri aday konumundalar. ABD’de partilerin adaylarını tam benimsemedikleri bir seçim atmosferinin yaşanması çok ilginç bir durum. Bakalım filler ve eşeklerin mücadelesinde Beyaz Saray’a kim çıkacak? Demokratlar şimdiden Beyaz Saray’da bir zenci başkan veya ilk kadın başkan hayalini görseler de, sürpriz olabilir. Bekleyelim, görelim..
Türkiye’nin canlı dış politikası
Türkiye 2008 yılına özellikle dış politikada büyük bir canlanma ile girdi. Bir taraftan Başbakan Erdoğan’ın ve bakanların, diğer taraftan da Cumhurbaşkanı Gül’ün dış temasları devam ediyor. Öte yandan askerlerin yüksek seviyeli ziyaretleri var. Bunlara ekonomi bürokrasisinin olağan dış temaslarını ve Türk müteşebbisleri ile kamu ve özel sektör temsilcilerinin, sivil toplum kuruluşlarının dünyayı arşınlamalarını da eklemek lazım.
Bütün bunlar Türkiye’nin, adeta bir köy haline gelen dünyamızda ne denli aranan bir global oyuncu olduğunun parıltılı işaretlerini veriyor. Gergin Orta Doğu ve Kafkaslar’la, Avrasya gibi geniş bir coğrafyada Türkiye’nin istikrarlı bir huzur abidesi olarak durması, ülkemiz için çok büyük bir potansiyeldir. İftihar vesilesidir. Bu stratejik konumumuzun ve potansiyelimizin getirileri, Türkiye’nin müreffeh geleceğinin en önemli kaynaklarını oluşturacaktır.
Hızlı ziyaretler trafiği
Ocak ayında gerşekleşen şu temas trafiğine bir bakın: Cumhhurbaşkanı Gül, stratejik Türk-Amerikan ilişkilerine büyük bir ivme kazandıran başarılı ABD ziyaretinin ardından, kalabalık bir iş adamı grubuyla Mısır’a gitti. Başbakan Erdoğan Türkiye’nin Avrupa Birliği yolculuğunda ve dünyadaki çatışmaları engellemede önemli bir fonksiyon icra edecek “Medeniyetler Buluşması Konferansı” için İspanya’yı ziyaret etti.
Suudi Arabistan’ın kuracağı 900 milyar dolarlık dünyanın en büyük kamu yatırım fonundan ve zengin Körfez sermayesinden Türkiye’nin aslan payı alması için Bakan Mehmet Şimşek hummalı temaslarını sürdürüyor. Genelkurmay İkinci Başkanı Orgeneral Ergin Saygun Bağdat’a günübirlik ziyarette bulundu. ABD Dışişleri Bakanı Rice’ın Irak’ta bulunduğu sırada Bağdat’ta, Amerikalı komutan Orgeneral Petraeus ile görüşen Saygun Paşa, bu ay sonuna doğru da yüksek seviyeli savunma grubu toplantıları için Washington’a gelecek.
Davos’a Türk çıkarması
Öte yandan 23 Ocak’ta İsviçre’nin Davos kentinde yapılacak geleneksel toplantıya katılmak üzere Türkiye’den resmi-sivil-işadamlarından oluşan kalabalık bir “Türk çıkarması” bekleniyor.
88 ülkeden 2 bin 500 katılımcıyla dünyadaki ekonomik ve siyasi gelişmelerin görüşüleceği bu büyük toplantının en kalabalık katılımcı gruplarından birini Türkiye’nin oluşturması, çok büyük global anlamlar ifade ediyor.
Bu göz kamaştırıcı ziyaret trafiğine bir de, rutin ve görünmeyen üst düzey asker sivil diğer temasları da eklemek lazım. Cumhurbaşkanı Gül ve Başbakan Erdoğan’ın 2008’i AB yılı ilan etmelerini ve Avrupa Birliği ile her seviyede daha hızlı bir temas ve müzakere sürecinin olacağını hatırlamakta da fayda var. Cumhurbaşkanı ve Başbakan’ın hemen hergün bir başka dünya lideri ile telefon görüşmeleri de canlı dış politika trafiğinin bir başka tabii sonucu.
Türkiye fırsatlar ülkesi
Türkiye, dünya barışı, ekonomisi ve güvenliği için, kilit bir ülke. Stratejik konumu, modern ve güçlü ordusu, laik demokrasisi, binlerce yıllık engin devlet tecrübesi; çeşıli ırk ve dinlerden insanları huzur ve hoşgörü ortamında asırlarca birlikte yaşatmayı başarması ile dünyaya örnek alınacak bir “model” sunuyor. Medeniyetler arasında köprü olmanın ötesinde; hem komşularına, hem de müttefiklerine ve dostlarına, çok geniş işbirliği imkanları veren “güvenilir ve istikrarlı” bir ülke konumunda.
Türkiye gerçekten bir fırsatlar ülkesi.. Aman bu potansiyelimizin kıymetini bilelim! Kısır iç çekişmelerin, istikrar ve huzurumuzu bozmasına fırsat vermeyelim.
Özellikle stratejik Türk-Amerikan ilişkilerinde kazanılan yeni ivmeyi iyi değerlendirelim. Türk-Amerikan Stratejik Ortaklığı’nın sadece iki ülkeye değil; Avrasya’dan Balkanlara, Kafkaslar’dan Orta Doğu’ya geniş bir coğrafyaya büyük fırsatlar ve işbirliği alanları oluşturduğunu daima dikkate alalım. Hem enerji yatırımları, hem de terörle mücadele ile kalıcı barış ve huzur için bu stratejik ortaklığın, büyük bir sigorta olduğunu unutmayalım.
Yeni yılın hemen başında 7-11 Ocak tarıhleri arasında gerçekleşecek gezi, “Türk-Amerikan stratejik ilişkilerinin ivmesini artıracak bir başka ziyaret” olarak tarihe geçecek. Gül 8 Ocak’ta, Dışişleri Bakanı Rice’ı kabul edecek . Birlikte kahvaltı yapacaklar. Ardından Beyaz Saray’a geçecek. Beyaz Saray’da once Başkan Yardımcısı Cheney ile biraraya gelecek olan Gül daha sonra, Başkan Bush ile görüşecek. Görüşme Bush’un, şerefine vereceği öğle yemeğinde de devam edecek. Beyaz saray sözcüsü Scott Stanzel yaptığı açıklamada, Cumhurbaşkanı Gül’ün bu ziyareti sırasında Başkan Bush ile “Afganistan, Irak ve Türkiye’nin Avrupa Birliği üyelik sürecininele alınacağını; iki ülkeyi ilgilendiren her konunun görüşüleceğini” belirtti. Görüşmede PKK ile ortak mücadeledeki son gelişmeler de konu edilecek. ABD Dışişleri sözcüsü Sean McCormack da sorumu cevaplarken, “Gül-Rice görüşmesinde birçok konunun ele alınacağını, ikili ilişkiler ile Türkiye’nin komşuları Irak ve İran ile ilgili görüş alışverişinde bulunulacağını” söyledi. Cumhurbaşkanı Gül’ü, ABD’li yetkililerle yoğun bir görüşme maratonu bekliyor. Öte yandan Cumhurbaşkanı Gül’ün Washington ziyareti sadece bu görüşmelerden ibaret değil Ziyaret sırasında Gül kaldığı otelde, Türk ve Amerikan sivil toplum ile düşünce kuruluşları yetkililerini, bazı senatör ve milletvekillerini kabul edecek.. Kanaat önderleri ile akşam yemeğinde buluşacak. Ayrıca Amerikalı işadamları ve Musevi tıoplumu temsilcileri ile de biraraya gelmesi bekleniyor. Cumhurbaşkanı 9 Ocak’ta New York’a geçecek. New York’ta da Türk ve Amerikan sivil toplum kuruluşu yetkilileri ile iş ve finans dünyasından temsilcileri kabul edecek. Hafta sonu 11 Ocak’ta da Türkiye’ye dönmek üzere New York’dan ayrılacak. ÖNEMLİ ZİYARET Cumhurbaşkanı Gül’ün bu ziyareti hem zamanlaması, hem de ele alınacak konular itibariyle büyük önem taşıyor. Daha şimdiden bazıları, küçümseyen değerlendirmeler yapsalar da, Gül’ün bu ziyaretinin ne kadar önemli olduğu ve ne kadar gerekli bir zamanda yapıldığı, sonraları daha iyi anlaşılacak. Bir kere ziyaret, 2008’in hemen başında yapılıyor. Uluslararası gündem çok yoğun. Ayrıca Başkan Bush’un ( İsrail, Batı Şeria, Kuveyt, Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri, Suudia Arabistan ve Mısır’ı kapsayan ) Ortadoğu gezisinin hemen öncesinde gerçekleşiyor bu ziyaret… Başkan Bush’un Ortadoğu ziyareti öncesinde Gül ile istişarelerde bulunacak olması, önemli bir gelişme. Türkiye’nin görüş ve değerlendirmelerine değer verildiğinin göstergesi. Başkan Bush ve Gül’ün böyle bir zamanda biraraya gelmeleri, Türkiye’nin artan önemi ve uluslararası arenada bir büyük güç olduğunun” açık işaretidir. Ne Ortadoğu’da ve Kafkaslar’da, ne de terörle mücadeleden Avrasya’da işbirliğine kadar yayılan pekçok konuda artık Türkiyesiz politikalar belirlenemeyeceğinin önemli bir göstergesidir. STRATEJİK İLİŞKİLERİN YOL HARİTASI Zaten stratejik Türk-Amerikan ilişkilerinin, 2006 Temmuz’unun başında açıklanan “ORTAK VİZYON BELGESİ” ile bir yol haritası çıkarılmıştı. O zaman Dışişleri Bakanı olan Gül ile bayan Rice tarafından, stratejik ilişkilerin kapsamı ve konu başlıkları belirlenmişti. İlişkilerin hangi konuları kapsadığını, iki ülkenin ortak ve örtüşen menfaatlerinin neler olduğunu, ilişkilerin hangi mekanizmalarla işbirliğini artırarak yürüteceğini açıklayan bir referans ortaya konmuştu. (Güvenlikten ekonomiye, küresel ve bölgesel çeşitli konularda geniş işbirliğinden terörle mücadeleye, enerjiden ticarete) örtüşen menfaatler doğrultusunda ortak hareketi hedefleyen Stratejik Ortaklık Vizyon Belgesi, iki ülke arasında yoğun bir temas trafiğini gerektiriyor. Gül’ün bu ziyareti, süren yoğun temas trafiğinin 2008 yılındaki ilk önemli görüşmesidir. Ziyaret, iki ülke ilişkilerinin genel bir değerlendirilmesinin yanında, güncellenmesine ve konu önceliklerine de imkan verecek. Başbakan Erdoğan’ın 2 ay önceki Beyaz Saray görüşmesinin hemen ardından yapılan bu ziyaret, Türkiye’nin (askeri-sivili) tüm yönetim birimleriyle bir bütün olduğunun, bir defa daha tescilini sağlayacak. Ayrıca Türk-Amerikan stratejik ilişkilerinin “devletten-devlete” sağlam bir zeminde, uyumlu bir işbirliği ile yürüdüğünü gösterecek. Bu bakımdan, 2008’in ABD’de seçim yılı ve Bush’un yönetimde son yılında olması gibi durumlar, Türk-Amerikan ilişkilerini olumsuz olarak etkilemez. Gelecek yıl Beyaz Saray’da ister Cumhuriyetçi, ister Demokrat Parti’den yeni bir başkan olsa da, bu stratejik ilişkiler artan bir ivmeyle gelişerek sürer. GÜL’E İTİBARLI KARŞILAMA Türk-Amerikan ilişkilerinde 2007 yılında, PKK ile ortak mücadeledeki yetersizlik, büyük bir problem oluşturuyordu.. Başbakan Erdoğan’ın Kasım ayındaki Beyaz Saray ziyareti, ilişkileri zehirleyen bu konuyu çözdü. Başkan Bush’un PKK’yı ortak düşman niteleyerek, Erdoğan ile PKK’nın bitirilmesi için düğmeye basmayı kararlaştırmaları, ilişkilerin önündeki bu engeli kaldırdı. Zaten Türk-Amerikan ilişkilerini, sadece PKK ile mücadeleden ibaret sanmak, büyük bir yanlıştır. Bu anlayış, uluslararası arenada Türkiye’nin büyük bir güç olduğunu görmeyi engeller. İki ülke arasındaki, çok çeşitli ve kapsamı geniş işbirliğini daha fonksiyelsiz kılar. Bugün Türkiye, kardeş ve dost Pakistan’da, hem muhalefetin hem de iktidarın gözbebeği durumunda. Amerikan aleyhtarlığının zirve yaptığı Arap ve İslam Dünyası’nda da, model görünen itibarlı bir ülke. Hem İran ve Suriye ile, hem de Filistin ve İsrail ile sıkı ilişkileri var. Böyle bir ülkenin stratejik değerini, ABD yönetimi gayet iyi biliyor. Zaten Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün Washington ziyaretine bu sebeple Bush yönetimi büyük önem atfediyor. Bunu da, yeni yılın hemen başında, hem de sıkışık bir zamanda ABD’ye yapılacak ziyarete, “çok itibarlı bir ağırlama” göstererek, ortaya koyuyor. Unutmayalaım. Türk-Amerikan stratejik ilişkilerinin ve işbirliğinin daha da gelişmesi sadece iki ülkenin yararına değil! Ayrıca Ortadoğu, Pakistan, Irak ve dünyanın diğer sancılı bölgelerine barış ve huzurun gelmesi için de bir nevi sigorta durumundadır.
ABD’nin kötü imajı
Osmanlı ruhu ve adaleti Hem Washington’da, hem de Ankara’da hızlı bir diplomasi trafiği var. Tamam, Washington bir dünya başkenti. Ayrıca süper güç ABD’nin oluşturduğu tek eksenli bir dünyada yaşıyoruz. Ama böylesine bir dünyada Türkiye’nin hem bölgesinde, hem de Avrasya gibi geniş bir coğrafyada giderek daha önemli bir ülke haline gelmesi, çok sevindirici bir gelişme. Türkiye artık “küresel” etkileri olan vazgeçilmez bir ülke! Son 5 yılda gelinen bu durumun sağlam temelleri var. Bir kere Türkiye, olağanüstü önemde bir coğrafi konuma ve stratejik avantaja sahip. Ayrıca Osmanlı’dan gelen büyük devlet birikiminin, büyük devlet geleneğinin mirasçısı. Değişik etnik kökenlerden, dinlerden ve kültürlerden gelen milletleri, “adalet” ve “hoşgörüyle”, “ortak evrensel değerler” potasında buluşturmayı başarmış bir gelenekten geliyor. Üstelik bu farklı unsurları ve çok zengin bir mozayiği, “yüzlerce yıl barış ve huzur içinde yaşatmayı becermiş Osmanlı ruhunun çağdaş temsilcisi olma potansiyeli ile” göz kamaştıran bir ülke! İşte bunlardan dolayı artık, tarihi tecrübelerinin kazandırdığı bu büyük potansiyeli, aktif bir diplomasiyle kullanmaya başlayan bir Türkiye var.
ABD Genelkurmay Başkanı: Türkiye ile ilişkilerimiz hayati Türkiye, kendisini her zamankinden fazla dinlemeye hazır bir dünya ile karşı karşıya bugün. Özellikle Washington’da konusu sadece “Türkiye” olan toplantılar artık daha sık yapılıyor. Ayrıca Annapolis Filistin-İsrail Zirvesi’ne davet edilen bir ülke bugün Türkiye. Hafta başında Yabancı Basın Merkezi’ndeki basın toplantısında, ABD Genelkurmay Başkanı Oramiral Mike Mullen, ABD’nin Türkiye ile askeri ilişkilerini “hayati” önemde olarak niteledi. “Ortak stratejik hedeflerimizin bilincinde olarak, gelecekte de bu kuvvetli ilişkilerimizi sürdürmeliyiz” dedi. Mullen şu değerlendirmeyi yaptı: “Türkiye ile hayati ilişkilerimiz var. Ordudan orduya ilişkiler çok uzun bir zamandır hep kuvvetli oldu. Bu ilişkilerin gelecekte de kuvvetli olmasına ihtiyaç var. Amerikalı komutanlar Ankara’da Genelkurmay’da görüşmeler yaptılar. Bunlar, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın Washington’da ABD Başkanı George Bush ile 5 Kasımdaki görüşmesinin bir sonucudur. Bizim ABD olarak Türkiye ile yapmak istediğimiz, destek olmaktır. Türkiye ile stratejik hedeflerimizin bilincinde olmamız gerekiyor. Bilindiği gibi PKK, ilan edilmiş bir terörist örgüttür. Biz bu örgütü veya yaptıklarını asla desteklemiyoruz.”
PKK için somut ortak askerî adımlar Oramiral Mullen’in sözleri, sadece iki ülke stratejik ilişkilerinin vazgeçilmezliği ve sürmesi gerektiği açısından önemli değil. Ayrıca, PKK konusunda, bitirici “ortak askerî somut adımların” atılmaya başladığının da açık bir işareti! Sonsöz: Yalnızca bu hafta yapılacak Annapolis Filistin-İsrail Zirvesi’nin değil; barışa ve huzura hasret dünyamızın bütün sancılı bölgelerinin, “Osmanlı ruhuna ve adaletine” ihtiyacı var! Türkiye işte şimdi, bu birikimi ve tecrübeyi aktarabilecek pozisyonlar alıyor. Öte yandan barışa, istikrara, huzura Türkiye’nin ne kadar katkı yapacağını, en iyi ABD biliyor. “Dinlemeye ve bu katkıları almaya hazırız” diyor. Umarız bu talep ile katkılar, sürekli ve kalıcı olur! Osmanlı ruhu ve adaleti, evrensel değerler olarak 500 yıldan fazla dünyayı aydınlattı. Çivisi çıkmış dünyamıza şimdi model ve ilham kaynağı haline gelmesi, ümit veren bir gelişme! Aynı zamanda da tarihin ibretli, öğretici, gerçekçi ve garip bir cilvesi olsa gerek!
Terörle ortak mücadele
|
|
|
© Copyright 2007
Privacy Policy
Term of Use
www.forumgazetem.com